Campagnevoorbereidingen

Opiniestukken

10 februari 2017 -

Achter de schermen zijn we druk bezig met de voorbereidingen voor de Vastenactie-campagne 2017. Zoals u wellicht al hebt gelezen, staat El Salvador volgend jaar centraal. Deze week bezocht ik met campagneleider Johan Compier vertegenwoordigers van de Salvadoriaanse gemeenschap in Nederland. Samen met Agustin Vásquez Gómez van de Salvadoriaanse ambassade in Nederland, reden we naar Almere, om daar Alfredo en Santos te ontmoeten. Het werd een indrukwekkend bezoek!

Alfredo, Santos en acht anderen, waren in de jaren '70 collega's in El Salvador. Ze werkten voor een groot bedrijf, maar ook voor de grootste vakbond van het land en ze stelden de corruptie van hun werkgever én de slechte werkomstandigheden aan de kaak. Uiteindelijk zijn ze door het militaire regime opgepakt. Ze zaten vier jaar gevangen. Hoewel ze ons enkele ervaringen uit deze periode vertelden, kunnen wij ons denk ik nauwelijks voor-stellen wat ze destijds hebben moeten doorstaan aan martelingen, ontberingen en vernederingen. Diep respect voor deze helden, die doorgingen met hun strijd voor rechtvaardigheid, terwijl om hen heen collega's werden vermoord of simpelweg 'verdwenen'!

De oudere generaties kunnen zich ongetwijfeld de moord op de vier Ikon-journalisten nog herinneren in 1982. Koos Koster en zijn collega's werkten aan een documentaire over het regime in El Salvador en interviewden de vakbondsleiders, die zonder enige officiële aanklacht en zonder enige vorm van proces in de gevangenis waren gezet. Twee dagen na hun bezoek aan Alfredo, Santos en de andere leiders, werden de journalisten in een hinderlaag gelokt en vermoord.

Alfredo, Santos en hun collega's zijn onder internationale druk uiteindelijk vrijgelaten, onder voorwaarde dat ze onmiddellijk het land zouden verlaten. Ze kregen politiek asiel in Nederland. 

Alfredo vertelde ons ook over de periode voorafgaand aan de burgeroorlog, het drama rondom de kerk El Rosario eind jaren '70, toen militairen het plein afsloten en begonnen te schieten op de menigte, hoe de mensen de kerk invluchtten en hoe hij daar bijna zijn kleine dochtertje verloor. Hij vertelde ook over de moord op Mgr.Romero in 1980 en hoe hij er in het ziekenhuis bij was toen Mgr.Romero werd doodverklaard. Het was, kortom, een emotionele ochtend.

We hebben afgesproken elkaar snel weer te ontmoeten. De families zijn blij met de aandacht voor hun land en voor hun geschiedenis en ze staan te popelen om mee te helpen met de campagne. U zult ze dus ongetwijfeld een keer persoonlijk kunnen ontmoeten!

Margot de Zeeuw