Schoonheid zaaien

Schoonheid zaaien

Schoonheid zaaien

Kerstmis ligt alweer even achter ons. Maar toch kom ik er nog even op terug. Het thema van de kerstviering in Driebergen was: ‘Brengers van Hoop’. We zochten naar voorbeelden van mensen en dingen met een positieve boodschap of uitstraling. Daar hebben we denk ik allemaal grote behoefte aan na een jaar met toch wel heel veel deprimerende gebeurtenissen. Ik denk dat dat één van de oorzaken is geweest dat de nagellakactie van de zesjarige Tijn zo’n succes is geworden. Tijn, zelf ongeneeslijk ziek, wist de harten van heel veel mensen te raken, door met deze actie geld in te zamelen voor andere zieke kinderen. Dit stond in zo’n groot contrast met wat we het afgelopen jaar allemaal over ons heen hebben gekregen.

Reactie

We zagen (zien) zoveel onvrede en onrecht, angst en boosheid om ons heen en soms uit zich dat in geweld. Als klap op de vuurpijl was dat de aanslag in Berlijn, toen er een vrachtauto inreed op de mensen die een gezellige dag op de kerstmarkt doorbrachten. Daar kwamen uiteraard uiteenlopende reacties op. Een ingezonden brief in Trouw trof mij. Iemand schreef dat hij op Twitter een reactie had gelezen ‘uitroeien van dit soort’. Hij begreep dit meer dan hij wilde toegeven, hoe onmenselijk dat ook is. En ik begrijp het ook en waarschijnlijk velen van u. Het is misschien wel een primaire reactie om geweld met geweld te willen vergelden. Maar tegelijkertijd beseffen we dat dat niks oplost, in tegendeel.

(On)menselijkheid

Daar was de meneer van de ingezonden brief zich ook van doordrongen. Hij schreef dan ook: “Ik kan alleen maar bidden. God, beteugel de waanzin van de mensen die zulke dingen doen. En behoed ons voor onze eigen onmenselijkheid. Mij voor mijn eigen onmenselijkheid.” Daar sluit ik me graag bij aan. En daarbij zou ik willen toevoegen: “en wakker onze menselijkheid aan.”

Onbehagen

In Nederland heerst veel onbehagen rondom de vluchtelingen die naar Europa en ons land komen. Gemeenteraadsvergadering worden gewelddadig verstoord als er wordt gepraat over plannen voor opvang voor vluchtelingen. Vaak wordt dit veroorzaakt door angst. Angst dat het dorp overspoeld wordt door vreemdelingen en het niet meer veilig zou zijn om over straat te gaan. Onbekend maakt onbemind. En natuurlijk zijn er genoeg voorbeelden dat vluchtelingen voor overlast en geweld zorgen. Toch geloof ik dat dit om een minderheid gaat.

Brengers van Hoop

Ik zou veel meer aandacht willen vragen voor alle mooie dingen die gebeuren. Bijvoorbeeld dat AZC’s worden overspoeld door vrijwilligers die op een of andere manier willen helpen, zodat de vluchtelingen zich hier welkom voelen. Want elke keer merken we dat als je elkaar maar ontmoet en elkaars verhalen hoort dit helpt om elkaar te begrijpen. Het is een eerste stap om van de vreemdeling een bekende te maken, een dorpsgenoot of zelfs een vriend. Al die vrijwilligers zijn brengers van hoop. Niet alleen voor de vluchteling, maar voor iedereen. Zij zaaien schoonheid zoals Paus Franciscus bedoelde in het gebed voor de Aarde dat hij toevoegde aan de encycliek Laudato Si’. “Genees ons, ….. zodat we schoonheid zaaien en geen vervuiling of vernietiging”. Dat lijkt me een mooi voornemen voor 2017. Laten we schoonheid zaaien, want daarmee komen we verder.

Marjolein Tiemens-Hulscher
Januari 2017