Aandacht en liefde

Aandacht en liefde

Ter voorbereiding van deze serie blogs over integrale ecologie heb ik me ingelezen in de projecten van Eilanden van Hoop. Ik wilde natuurlijk wel een verband leggen tussen deze projecten, integrale ecologie en de encycliek Laudato Si’. Zo las ik dus ook over het project om een jeugdcentrum op te zetten in de wijk Mejicanos. Dat is er nu nog niet, maar zou er kunnen komen. Wel zijn er twee vrijwilligers die op scholen al samen met de kinderen werken. In hun verhaal werd ik diep geraakt door één zin: “Het is vaak voor het eerst dat iemand belangstelling voor hen heeft; iemand die vraagt hoe het met ze gaat, wat ze graag doen, wat ze moeilijk vinden en waar ze van dromen.”  

Aandacht en liefde

Aandacht, daar hunkeren alle kinderen naar. Ik herinner me een artikel in de krant over de nieuwe kinderombudsvrouw. Zij heeft een rondje door Nederland gemaakt om te horen wat kinderen belangrijk vinden. Ze heeft echt naar hen geluisterd. En wat blijkt, kinderen hebben behoefte aan liefde en aandacht. Op spullen zitten ze veel minder te wachten. Kinderen willen graag mensen om zich heen die naar hen luisteren, van hen houden en er zijn voor hen. En geldt dat eigenlijk niet voor ons allemaal? Wat dat betreft blijven we altijd kind.

Niet iets maar iemand

Paus Franciscus schrijft in Laudato Si’: “De Bijbel leert dat ieder mens uit liefde geschapen wordt, geschapen naar het beeld en gelijkenis met God. Deze woorden laten ons de immense waardigheid van iedere mens zien, die niet iets is, maar iemand.” Een waardigheid die los staat van afkomst, status of rijkdom. 

Vreedzaam samenleven

David en Daniel dromen van een Jeugdcentrum in de wijk Mejicanos. Nu werken ze als vrijwilliger op basisscholen. Ze geven lessen over vreedzaam samenleven en respect hebben voor elkaar. Veel kinderen in deze wijk groeien op in gezinnen waarvan een of beide ouders zijn vertrokken. Dat maakt de kinderen erg kwetsbaar met name in de uiterst gewelddadige omgeving waar ze wonen. Deze kinderen vormen een makkelijke prooi voor de bendes. Want de kinderen willen gezien worden en ze willen weten dat iemand van hen houdt. De kinderen geloven dat de bendes hiervoor kunnen zorgen. Dan hoor je immers ergens bij. Dan word je gekend. 

Eigenwaarde

Een Jeugdcentrum kan die rol ook vervullen en daarmee de kinderen bij de bendes vandaan houden. Daar zouden kinderen hun talenten kunnen ontwikkelen en hun dromen waar kunnen maken. Dat zou het gevoel van eigenwaarde van de kinderen enorm goed doen. Dat de aanpak van David en Daniel werkt merken ze op de scholen al. De kinderen zijn minder agressief, hebben meer respect voor elkaar en werken veel meer samen, ook als ze tot ‘verschillende groepen’ behoren. Dat belooft dus veel goeds voor het effect dat het Jeugdcentrum kan hebben. Dat zal zeker uitstralen naar de hele wijk.

Aandacht, hoop en liefde zijn waardevolle en onmisbare bouwstenen om te bouwen aan een wereld waarin ieder mens niet iets is, maar iemand.

Marjolein Tiemens-Hulscher, maart 2017