Wie kijkt er om naar de straatkinderen in Kathmandu?

Wat is er aan de hand?

Nepal is rijk aan cultuur en natuurschoon, maar veel inwoners leven onder de armoedegrens. Gezinnen trekken naar steden als Kathmandu, in de vergeefse hoop daar een beter leven op te bouwen. Hun kinderen lijden honger, gaan niet naar school en belanden vaak op straat. Het is een ‘gewoon’ gezicht om jonge jongens op straat te zien leven. Ze slapen in portieken en parken en overleven door te bedelen of klusjes te doen. Velen snuiven lijm of andere chemicaliën om honger, kou en pijn te verdoven. Meisjes zijn minder zichtbaar, zij worden vaak slachtoffer van mensenhandelaren die hen dwingen tot prostitutie of huishoudelijk werk. Veel van deze kinderen hebben geen geboorte- of identiteitsbewijs en kunnen geen beroep doen op basisvoorzieningen. Straatkinderen worden in Nepal algemeen gezien als dieven, verslaafden of onruststokers.

Wat willen we bereiken?

Onze partnerorganisatie Himalayan Foundation Nepal (HFN) wil het leven van straatkinderen verbeteren, door hen bescherming, onderwijs en ondersteuning te bieden. HFN streeft naar een samenleving waarin elk kind veilig, hoopvol en opgeleid kan opgroeien. Ze wil het stigma verminderen en netwerken creëren die deze kinderen ondersteunen. Ook streeft HFN ernaar straatkinderen waar mogelijk te herenigen met hun familie.

Hoe doen we dat?

Voor dit project richt de HFN zich op 100 straatkinderen die in kwetsbare omstandigheden leven in en rond de Kathmandu-vallei: 90 jongens en 10 meisjes tussen 5 en 18 jaar. Ze worden opgevangen in een veilig huis, waar ze voedsel en kleding krijgen. Ze gaan naar school en de oudere kinderen volgen een beroepsopleiding. Daarnaast krijgen de kinderen psychosociale ondersteuning om ze te helpen trauma’s te verwerken en af te kicken van drugs. In de lokale gemeenschappen voert HFN bewustmakingscampagnes over kinderbescherming en re-integratie.