De Boliviaanse gevangenissen zijn berucht om hun zware en vaak onmenselijke leefomstandigheden. Veel gevangenissen zijn overbevolkt. In Riberalta zitten bijvoorbeeld dertien mannen in een cel die bedoeld is voor drie personen. Er is dus geen enkele privacy en de overbevolking leidt gemakkelijk tot onderlinge spanningen.
Er is weinig of geen scheiding tussen verschillende gedetineerden. Dat betekent dat mensen die zijn veroordeeld en al jaren ‘zitten’ samen zitten met mensen die net zijn opgepakt. Het betekent ook dat zware criminelen een cel delen met jongens die zijn opgepakt voor kleine vergrijpen. Het rechtssysteem functioneert moeizaam. Mensen zitten vaak maanden, soms jaren in voorarrest en zitten dan gewoon tussen de andere gevangenen. Wie geen papieren heeft, kan zijn recht niet halen en moet vaak eindeloos wachten.
Eigen hiërarchie
De gedetineerden hebben een eigen organisatie met een eigen hiërarchie van gekozen leiders die de orde en rust bewaken. Wie geld heeft, kan het zich gemakkelijker maken door extra ruimte te regelen of bijvoorbeeld het voorrecht te kopen om overdag ook buiten rond te lopen. Anderen met geld beginnen handeltjes.
Vrouwelijke gevangenen met baby's
De vrouwen zitten apart en hebben hun jonge kinderen bij zich. Omdat dit een relatief kleine groep is, investeert de overheid niet in de gebouwen. Moeders met baby’s zitten er in kapotte, schimmelende gebouwen zonder stromend water, met grote gaten in het dak, lekkages…. In Riberalta is de vrouwengevangenis gehuisvest in de oude, afgekeurde gevangenis van de mannen.
Gezondheid en hygiëne
De voorzieningen in de gevangenissen zijn beperkt. Er is vaak onvoldoende toegang tot schoon water, medische zorg en basisvoorzieningen, wat leidt tot gezondheidsproblemen en de verspreiding van ziekten. In Riberalta waren er oorspronkelijk bijvoorbeeld drie wc’s voor alle gedetineerden samen. Het bisdom heeft ervoor gezorgd dat er in iedere cel een wc is geplaatst. Gebrek aan ventilatie en daglicht, gebrek aan hygiëne, gebrek aan gezond voedsel en de overbevolking geven besmettelijke ziektes veel kans. In Riberalta zitten de mannen met tbc apart van de andere gevangenen bij elkaar in een kleine cel, zonder voorzieningen. Hun toilet bestaat uit een plastic fles. Ook lepra komt nog voor.
Eten
Gevangenen moeten zelf hun eten kopen en dat ook zelf klaarmaken. Officieel stelt de overheid een budget beschikbaar, maar in Riberalta wordt er bijvoorbeeld al maanden niets uitbetaald. De gedetineerden zijn dan afhankelijk van hun familie. Voor veel familieleden is het echter financieel onmogelijk om dagelijks de reis naar de gevangenis te maken en eten, zeep, kleding of medicijnen te brengen. De gedetineerden zijn dan aangewezen op de solidariteit van hun medegevangenen. Veel van hen lijden honger.
Wat doet Vastenactie?
Vastenactie steunt het werk van het bisdom Pando in de gevangenissen. In overleg met het bisdom en de gedetineerden willen we onder meer zorgen voor voedsel door moestuinen aan te leggen en de mogelijkheid bieden om eenden en kippen te houden binnen de muren van de gevangenis. Daarnaast wil het bisdom gratis juridische en medische hulp bieden. Ook wil het project voorzien in een zinvolle dagbesteding die mensen in staat stelt praktische vaardigheden te leren. Kortom hoop brengen op donkere plekken.
Wat kunt u doen?
- Groentezaad en pootgoed voor de moestuinen € 35
- 35 eenden- en kippenkuikens € 44
- Hout voor een nieuw te bouwen werkplaats € 65
- Pakket basismedicijnen zoals antibiotica € 115
